Ο Ραφαέλ Ναδάλ, ο 22 φορές πρωταθλητής σε τουρνουά Grand Slam, θα αποσυρθεί από το τένις στο τέλος της φετινής σεζόν. Ο 38χρονος θα εκπροσωπήσει την Ισπανία στην τελευταία του εμφάνιση στον τελικό του Davis Cup τον επόμενο μήνα στη Μάλαγα.
Ο Ναδάλ έπαιξε ελάχιστα τις δύο τελευταίες σεζόν λόγω τραυματισμών και πέρυσι είχε πει ότι θα μπορούσε να αποσυρθεί στο τέλος της σεζόν 2024.
Σε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα που κυκλοφόρησε την Πέμπτη, ο Ναδάλ δήλωσε: «Ο Ναδάλ δεν θα ξαναπαίξει. Είμαι εδώ για να σας ενημερώσω ότι αποσύρομαι από το επαγγελματικό τένις. Η πραγματικότητα είναι ότι ήταν μερικά δύσκολα χρόνια, τα δύο τελευταία ειδικά. Δεν νομίζω ότι μπόρεσα να παίξω χωρίς περιορισμούς».
Ο Ναδάλ αποσύρεται ως ο δεύτερος πιο επιτυχημένος παίκτης στο απλό ανδρών όλων των εποχών, πίσω μόνο από τον μακροχρόνιο αντίπαλό του Νόβακ Τζόκοβιτς.
Ο Ναδάλ που ονομάστηκε «βασιλιάς του χώματος», κατέκτησε τον τίτλο του γαλλικού Όπεν στο μονό, 14 φορές, κερδίζοντας 112 από τους 116 μεγάλους αγώνες του στο Roland Garros.
Ο Ναδάλ είναι επίσης τέσσερις φορές πρωταθλητής του US Open και κέρδισε δύο φορές το Australian Open και το Wimbledon.
Κατέκτησε επίσης χρυσό Ολυμπιακό χρυσό στο μονό και στο διπλό και βοήθησε την Ισπανία να κατακτήσει πέντε τίτλους στο Davis Cup, με πιο πρόσφατο το 2019.
Μαζί με τους διαχρονικούς αντιπάλους του Τζόκοβιτς και τον 20 φορές πρωταθλητή Major Ρότζερ Φέντερερ, ο Ναδάλ αποτέλεσε τη «Μεγάλη Τριάδα» που κυριάρχησε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.
«Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που το τελευταίο μου τουρνουά θα είναι ο τελικός του Davis Cup στο οποίο θα εκπροσωπώ τη χώρα μου. Νομίζω ότι έκλεισε ο κύκλος από τη στιγμή που μία από τις πρώτες μου μεγάλες απολαύσεις ως επαγγελματίας τενίστας ήταν ο τελικός του Davis Cup το 2004 στη Σεβίλλη.
Αισθάνομαι σούπερ-σούπερ τυχερός για όλα τα πράγματα που βίωσα. Θέλω να ευχαριστήσω ότι τη βιομηχανία του τένις. Όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτό το άθλημα, τους επί χρόνια συναδέλφους μου και ειδικά τους σπουδαίους αντιπάλους μου. Πέρασα μαζί τους πολλές ώρες που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή.
Το να μιλήσω για την ομάδα μου είναι πιο δύσκολο για μένα γιατί στο τέλος η ομάδα μου ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου. Δεν είναι συνάδελφοι, είναι φίλοι που ήταν στο πλευρό τις στιγμές που τους χρειαζόμουν περισσότερο. Στιγμές κακές, στιγμές καλές, στιγμές που κάποιος έπρεπε να με πιέσει, στιγμές που με χαλάρωσαν. Ζήσαμε τόσα πολλά μαζί και είναι δύσκολο να το εξηγήσω.
Η οικογένειά μου είναι τα πάντα για μένα. Η μητέρα μου νομίζω ότι έκανε όσες θυσίες μπορούσε να κάνει για να έχουμε συνεχώς τα πάντα. Στη γυναίκα μου, Μέρι, με την οποία είμαστε μαζί 19 χρόνια… Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει. Νομίζω ότι ήσουν η τέλεια συνοδοιπόρος όλα αυτά τα χρόνια της καριέρας μου. Το να γυρνάω σπίτι και να βλέπω τον γιο μου καθημερινά ήταν η δύναμη που με κράτησε ζωντανό και μου έδωσε την απαιτούμενη ενέργεια για να συνεχίσω. Την αδερφή μου, με την οποία πάντα είχαμε μια απίστευτη σχέση. Τον θείο μου ο οποίος ήταν ο λόγος που έπαιξα τένις. Νομίζω ότι εξαιτίας του ήμουν ικανός να ξεπεράσω πολλές καταστάσεις που ήταν δύσκολες στην αθλητική μου καριέρα. Και τον πατέρα μου, που ήταν πηγή έμπνευσης για μένα με όλη τη σημασία της λέξης. Νομίζω ότι ήταν παράδειγμα για προσπάθεια, για να ξεπερνάω πράγματα. Πολλά – πολλά ευχαριστώ στον πατέρα μου με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο.
Και τέλος, εσάς. Τους οπαδούς. Δεν μπορώ να σας ευχαριστήσω αρκετά για όσα με κάνατε να νιώσω. Μου δώσατε την ενέργεια που ήθελα σε κάθε στιγμή. Πραγματικά, όσα βίωσα ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Φεύγω έχοντας βρει ειρήνη, έχοντας δώσει τον καλύτερό μου εαυτό, έχοντας προσπαθήσει με κάθε πιθανό τρόπο. Ο μόνος τρόπος για να κλείσω είναι να πω χιλιάδες ευχαριστώ σε όλους. Θα τα πούμε σύντομα».
