Έπειτα από μια μεγάλη καριέρα ως διαιτητής τόσο στα ελληνικά, όσο και στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια γήπεδα, ο Τάσος Σιδηρόπουλος αποφάσισε να κρεμάσει την σφυρίχτρα του.
Ο ίδιος μέσα από μια μακροσκελή και γεμάτη συγκίνηση ανάρτηση στα Social Media ανακοίνωσε την απόφασή του.
Η ανάρτηση του Τάσου Σιδηρόπουλου:
Και κάπως έτσι, αθόρυβα, ανάμεσα σε δικούς μου ανθρώπους, όπως πάντα επιθυμούσα , έκλεισα την αυλαία αυτής της μοναδικής πορείας. Μιας μακράς διαδρομής γεμάτης ένταση, ζωή, προκλήσεις, χαρές, απογοητεύσεις, όνειρα, λάθη, αλλά και μαθήματα ζωής.
Όταν ξεκίνησα αυτό το ταξίδι, δεν μπορούσα να φανταστώ πού θα με οδηγούσε. Από τα πρώτα μου βήματα στα ελληνικά γήπεδα μέχρι τις μεγάλες ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις, έζησα εμπειρίες που ξεπερνούσαν κάθε προσδοκία. Γνώρισα και συνεργάστηκα με εξαιρετικούς ανθρώπους, συναγωνίστηκα με σπουδαίους ποδοσφαιριστές στα μεγαλύτερα και ομορφότερα γήπεδα του κόσμου.
Η διαιτησία με δίδαξε ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με θάρρος, ότι η πίεση είναι μέρος της διαδρομής και ότι ο σεβασμός κερδίζεται καθημερινά μέσα από τη δουλειά και τη συμπεριφορά σου.
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, τη FIFA, την UEFA, όλους τους συναδέλφους διαιτητές, βοηθούς, παρατηρητές, εκπαιδευτές και συνεργάτες που πορευτήκαμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Ο καθένας από αυτούς άφησε το δικό του αποτύπωμα στη διαδρομή μου.
Ευχαριστώ επίσης τις ομάδες, τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές και τους φιλάθλους. Ξέρω ότι πολλές φορές οι αποφάσεις μας κρίνονται αυστηρά, και αυτό είναι μέρος του ποδοσφαίρου.
Το μεγαλύτερο «ευχαριστώ» το οφείλω στην οικογένειά μου. Στους ανθρώπους που βρέθηκαν δίπλα μου σε κάθε βήμα, στις χαρές και στις δυσκολίες, στις επιτυχίες αλλά και στις στιγμές αμφισβήτησης. Χωρίς τη δική τους αγάπη και στήριξη, τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό.
Αποχωρώ γεμάτος ευγνωμοσύνη, περηφάνια και όμορφες αναμνήσεις. Νιώθω ευλογημένος που είχα την ευκαιρία να εκπροσωπήσω την ελληνική διαιτησία σε όλο τον κόσμο και να ζήσω στιγμές που θα με συνοδεύουν για πάντα.
Κλείνοντας, θέλω να εκφράσω την απέραντη ευγνωμοσύνη μου ονομαστικά σε αυτούς που, με τον δικό τους τρόπο, έθεσαν γερά θεμέλια για τη μακροημέρευση αυτής της σπουδαίας καριέρας:
Τον άνθρωπο που ενέπνευσε αυτήν την πορεία. Τον πρωτοπόρο της διαιτησίας, Κύρο ΒΑΣΣΑΡΑ. Εύχομαι να υπήρξα άξιος συνεχιστής του.
Τους βοηθούς μου, αλλά και αδελφικούς φίλους, Πολυχρόνη ΚΩΣΤΑΡΑ και Λάζαρο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ. Χωρίς τη συναδελφικότητα, την αγάπη και την πίεσή τους, η διαιτητική μας ομάδα δεν θα πετύχαινε τόσα πολλά.
Τον φύλακα-άγγελό μου από το 2008, τον φυσιοθεραπευτή Λουκά ΚΑΡΑΜΑΝΗ. Δίπλα στο προσκέφαλό μου, να με προετοιμάζει, να με κουράρει, να με νιώθει, να με γιατρεύει και να με στηρίζει σε κάθε τραυματισμό.
Τους φυσιοθεραπευτές μου στη Ρόδο, Παναγιώτη και Γιώργο ΛΑΟΥΔΙΚΟ. Ήταν πάντα διαθέσιμοι, εκεί σε κάθε δύσκολη στιγμή, δίνοντας τα μέγιστα με την εξαιρετική εμπειρία τους ώστε να παρουσιάζομαι υγιής στους αγώνες μου.
Τον γυμναστή μου, Νίκο ΜΑΝΤΙΚΟ. Η μακρά πορεία μου στον χώρο αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο της δουλειάς και της γνώσης του.
Σας ευχαριστώ όλους για το ταξίδι».
