Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καραβά ιερούργησε σήμερα, Τρίτη 1 Ιουλίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στη μνήμη των θαυματουργών Αγίων οι οποίοι, «ετελειώθησαν κατά τον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν υπέρ της πίστεως», τόνισε ότι δεν ήταν μόνο γιατροί του σώματος, αλλά κυρίως θεραπευτές της ψυχής. Σημείωσε πως η ιατρική τους δεν ήταν απλή τέχνη, αλλά θεόπνευστη διακονία που στηριζόταν στην πίστη, στη χάρη του Αγίου Πνεύματος και στην αγάπη του Χριστού.
«Μετήρχοντο την ιατρική τέχνη αναργύρως, επιτελούντες όμως εν ταυτώ θαύματα και θεραπείες δια το όνομα του Κυρίου, διότι δεν ήταν απλώς και μόνον ιατροί, αλλά και κοινωνοί της ζωής του Χριστού, μέτοχοι των ακτίστων θείων ενεργειών του Παναγίου Πνεύματος. Για αυτό και οι θεραπείες τους ήταν ψυχοσωματικές, θεράπευαν δηλαδή και το σώμα, αφού προηγουμένως είχαν θεραπεύσει την ψυχή», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας παράλληλα πως «οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός ήξεραν ακριβώς ως γνήσιοι μαθητές της αληθείας, τη ρίζα όλου του προβλήματος, που είναι η απομάκρυνση από την ζωή του Θεού».
Αναφέροντας στη συνέχεια ότι η αμαρτία αποτελεί τη βαθύτερη αιτία όλων των δεινών στον κόσμο – των ασθενειών, των κοινωνικών αδικιών, των συγκρούσεων και της προσωπικής δυστυχίας – σημείωσε ότι στη σύγχρονη κοινωνία, η αμαρτία απαξιώνεται ή και νομιμοποιείται, όμως η Εκκλησία μας καλείται να υπενθυμίζει τη σχέση ανάμεσα στην ψυχική και σωματική υγεία.
«Σήμερα ο όρος ‘’αμαρτία’’ θεωρείται ως μία πραγματικότητα που έχει ξεπεραστεί, που δεν υπάρχει, που είναι κάτι που έρχεται από το παρελθόν, από μία παλιά αντίληψη την οποία η σύγχρονη εποχή την έχει ξεπεράσει», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας ότι «τα πάντα στην ζωή και στην ιστορία έχουν ως κακοποιό ρίζα την αμαρτία». Εξηγώντας πως «το κακό που υπάρχει στον κόσμο έχει ως ρίζα και αιτία την αμαρτία», τόνισε πως «η αμαρτία είναι η άρνηση της Θείας Αγάπης, είναι η άρνηση των εντολών του Θεού, είναι η άρνηση της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας». Και πρόσθεσε: «Έφτασε ο κόσμος μας σήμερα στο επαίσχυντο σημείο, όχι μόνο να αμνηστεύει την αμαρτία, αλλά και να την θεσμοθετεί ως έννομο αγαθό, ως τρόπο ύπαρξης. Να θεωρείται ότι είναι ρατσισμός, ότι είναι φονταμενταλισμός, ότι είναι ακρότης να στηλιτεύει κανείς την αμαρτία. Όχι τους αμαρτωλούς, όχι τα θύματά της, αλλά την κακοποιό αιτία όλου του δράματος».
«Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότης και όταν αργεί η ψυχή αργεί και το σώμα. Και όταν αργεί το σώμα βαρύνεται και πονάει και η ψυχή», συμπλήρωσε ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας πως «είναι απόλυτα αντιληπτό ότι, όταν η ψυχή νοσεί, όταν συγκλείεται μέσα σε πάθη, σε αδυναμίες, σε αστάθειες, είναι αναπόδραστο το γεγονός να υποφέρει και το σώμα. Η αμαρτία έχει αυτή τη συνέπεια, αυτή την τραγική κατάληξη που δεν είναι τιμωρία του Θεού, όπως λένε κάποιοι, αλλά είναι έννομο αποτέλεσμα της ελεύθερης επιλογής μας και για αυτόν ακριβώς το λόγο, ο Θεός δεν μπορεί να παρέμβει και με τη βία να πει στον αμαρτωλό να αποβεί άγιος. Η αμαρτία είναι η αιτία του κακού που υπάρχει στον κόσμο, της εχθροπάθειας, του μίσους, της αντιπαλότητος, των πολέμων, της αδικίας, της μανίας της ύλης που τη βλέπουμε να εκτυλίσσεται μέσα από τα διάφορα σκάνδαλα που αποκαλύπτονται στην πολιτεία, στην οικουμένη, στον κόσμο ολόκληρο».
Ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε, επίσης, την ευαγγελική θεραπεία του παραλυτικού, όπου ο Χριστός πρώτα συγχωρεί τις αμαρτίες του και μετά θεραπεύει το σώμα, δείχνοντας ότι η πνευματική κάθαρση προηγείται της σωματικής ίασης.
«Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι τα πιο καίρια πρόσωπα που έρχονται να μας δείξουν την αιτία της τραγωδίας μας και με το φως της ζωής τους και με τα θαύματά τους και με την προστασία της αγάπης τους μας καλούν να αντιμετωπίσουμε το κακό, να ποδοπατήσουμε τον διάβολο με τα έργα μας, με τις πράξεις μας, με τις σκέψεις μας, να αγιαστούμε και μόνο τότε θα απολαύσουμε ψυχοσωματική υγεία» είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας παράλληλα πως «αν θέλουμε να είμαστε υγιείς, δεν αρκούν τα φάρμακα από τα φαρμακεία, ούτε οι συχνές επισκέψεις στους ιατρούς του κόσμου αυτού. Προϋπόθεση για την αρτιμέλεια ψυχής και σώματος είναι η άμεσος θεοκοινωνία, η βαθιά μετάνοια, η απόλυτη σχέση με τον αιώνιο και Πανάγιο ιατρό ψυχών και σωμάτων».
