Του Χάρη Παυλίδη…
Τα κοινωνικά αντανακλαστικά που χρησιμοποιούσε ο ΣΥΡΙΖΑ ως «σήμα κατατεθέν», στα χρόνια που κανένα σπίτι δεν θα πήγαινε στα χέρια τραπεζίτη, είναι προφανές ότι φυλάσσονται ως «κειμήλια» στα γραφεία της Κουμουνδούρου.
Που ξέρει κανείς, ίσως κάποτε ο κ. Βούτσης τα βρει – όπως βρήκε τα «χαμένα» αρχεία στα υπόγεια της βουλής- και σε συνεννόηση με τους «53+» και τη «Λαϊκή Ενότητα» (ως αναγνώριση της συμβολής που είχαν στη νικηφόρο επανάσταση), δημιουργήσει εκθεσιακό χώρο στο οποίο μαζί με τα «κοινωνικά αντανακλαστικά» θα εκτίθενται και άλλα «κειμήλια» του αγώνα. Μέχρι τότε ο συμπαθέστατος πρώην «οπλαρχηγός» και νυν υπουργός Ευκλείδης Τσακαλώτος, θα πρέπει να εξηγήσει στους… αγωνιστές και στις αγωνίστριες του ΣΥΡΙΖΑ τι θα λένε στον κόσμο που τους ψήφισε.
Γιατί αν λένε αυτά που λέει ο ίδιος και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, τότε δεν πρόκειται για την πρώτη αλλά για… την τελευταία κατοικία. Βέβαια, όπως άκουσα τον πρωθυπουργό να λέει, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Θα συμπλήρωνα ότι στην προκειμένη περίπτωση έχει και κοντή μνήμη. Να θυμίσω λοιπόν στην ευαίσθητη κυβέρνηση που διατείνεται ότι «Δεν υπάρχει περίπτωση να βγει σε αναγκαστικό πλειστηριασμό καμία πρώτη κατοικία λαϊκής οικογένειας», ότι οι τραπεζίτες είναι αυτοί που προστατεύουν την πρώτη κατοικία. Διότι αυτοί αποφάσισαν, όταν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ επιβλήθηκαν τα capital controls, να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί. Ασφαλώς δεν το έκαναν για… τη ψυχή της μάνας τους, ούτε βέβαια γιατί… κόλλησαν ΣΥΡΙΖΑ.
Απλώς τα συμφέροντα των τραπεζών τους ήθελαν να διασφαλίσουν. Η κυβέρνηση όμως τι ακριβώς θέλει να κάνει με την πρώτη κατοικία, που τώρα μάλιστα έγινε και… «λαϊκή»; Επί της ουσίας δεν μπορεί να κάνει τίποτα περισσότερο, και κυρίως τίποτα καλύτερο, από αυτό που έκαναν οι «επάρατες» μνημονιακές κυβερνήσεις και αυτοί φώναζαν: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Αν ήθελε να κάνει κάτι, πολύ απλά θα επανέφερε το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο οριζόντιας προστασίας για την πρώτη κατοικία. Τόσο απλά. Αλλά βλέπετε τότε δεν θα μπορούσε ο κ. Τζανακόπουλος να λέει ότι οι πλειστηριασμοί αφορούν τους «πλούσιους».
Ειρήσθω εν παρόδω, μια και το έφερε η κουβέντα, ποιοι είναι οι «πλούσιοι» που έχουν αποκτήσει σπίτια με στεγαστικό δάνειο; Και πόσοι είναι αυτοί τελικά; Δεν θα ήταν πιο… Αριστερό ο κ. Κοντονής μαζί με τις τράπεζες να σώσει και κάποιους που στις καλές εποχές πήραν δάνειο 400 χιλιάδες; Άλλωστε επειδή το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και η κυβέρνηση κοντή μνήμη, θυμάμαι ότι ο κ. Κοντονής συμφώνησε στις αρχές Οκτωβρίου με τις τράπεζες να μην πλειστηριάζονται σπίτια μέχρι και του ποσού των 300 χιλιάδες ευρώ. Αυτό τουλάχιστον έλεγαν τα κυβερνητικά στελέχη και εφησύχαζε ο κόσμος. Ότι η κυβέρνηση τα «είχε βρει» με τους τραπεζίτες.
Έλα, όμως, που δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία, παρά μόνο δέσμευση της κυβέρνησης με τους θεσμούς να βγαίνει στο σφυρί ένας συγκεκριμένος αριθμός ακινήτων κάθε μήνα για την επόμενη τριετία; Δηλαδή, προσπαθούν να μας πουν ότι θα γίνεται επιλογή και θα πλειστηριάζονται μόνο οι «πλούσιες» κατοικίες; Ωραίο το επικοινωνιακό τρικάκι, περί πλουσίων και φτωχών, αλλά πόσο μπορεί να αντέξει μια ταλαιπωρημένη νοημοσύνη όταν ακούει έναν υπουργό να λέει: «Εδώ είχαμε οφειλή 1,5 εκατομμύριο ευρώ και μάλιστα από δημοσιογραφικές πληροφορίες, δεν το ήξερα εγώ, διαπίστωσα ότι ο εμπλεκόμενος με αυτό το ακίνητο είναι εμπλεκόμενος σε σοβαρή υπόθεση του χρηματιστηρίου. Είναι όλοι αυτοί οι οποίοι βγάλανε τα χρήματα τους στο εξωτερικό και τώρα κάποιοι τους προστατεύουν. Ο Λαφαζάνης και η κομπανία είχαν στηθεί έξω από το γραφείο του συμβολαιογράφου χθες, για να μην γίνει αυτός ο πλειστηριασμός. Να πούνε γιατί το κάνουν. Ποιος θα το πληρώσει το δάνειο αυτό του κυρίου; Θα το πληρώσουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι;». Άντε πάλι με τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους το ίδιο παραμύθι, όταν μάλιστα η περίπτωση στην οποία αναφέρθηκε ο υπουργός δεν έγινε στο Ειρηνοδικείο, δεν εμποδίστηκε από τους πρώην συντρόφους, ενώ έγινε όμορφα κι ωραία ηλεκτρονικά!
Εν κατακλείδι, εγώ δεν ξέρω κάποιον πραγματικά πλούσιο να πήρε σπίτι με δόσεις κι αν πήρε να μην πληρώνει. Ασφαλώς υπάρχουν οι «στρατηγικοί» κακοπληρωτές, αλλά η πλειονότητα αυτών που βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να μην έχουν να πληρώσουν είναι τα μεσαία εισοδήματα που έχουν… κατέβει κατηγορία. Τα σπίτια της μεσαίας τάξης βγαίνουν στο σφυρί και αυτό η κυβέρνηση εν μέρει το αποδέχεται μια και ιδεολογικά δεν φαίνεται να την ενοχλεί. Και γιατί να την ενοχλούν τα σπίτια της μεσαίας τάξης απ’ τη στιγμή που έχει βγάλει την ίδια τη μεσαία τάξη σε πλειστηριασμό;
