Aυτό που μου έμεινε από το παιχνίδι στη Βάρη είναι ένα… «αχ»… Ήταν από αυτά τα ματς που ξέρεις ότι είσαι καλύτερος, ξέρεις ότι έχεις κάνει αυτά που πρέπει, αλλά δεν βρίσκεις αυτό το γκολ που θα σε στείλει στα… ουράνια. Κι όταν βέβαια έχεις χάσει κλασικές ευκαιρίες και δεν τις εκμεταλλεύεσαι, το τελικό σφύριγμα σε αφήνει με ένα… παράπονο!
Ο Εθνικός έδειξε ξανά ότι κάθε εβδομάδα, ανεβαίνει και βελτιώνεται. Παίζει με περισσότερη ένταση, δένει σαν ομάδα, πατάει καλύτερα στο γήπεδο και βγάζει αυτά τα στοιχεία που χρειάζονται.
Και χθες, για εμένα, ήταν ξεκάθαρα καλύτερος από τον Αστέρα, στη μεγαλύτερη διάρκεια του ματς, πιο επιθετικός, πιο σταθερός, πιο καθαρός στις αποφάσεις του. Είχε περισσότερες στιγμές για να σκοράρει και έδειχνε ότι ήθελε τη νίκη περισσότερο.
Ο Νίκος Παντελής διαχειρίστηκε πολύ καλά το παιχνίδι. Δεν άφησε τη Βάρη να πατήσει εύκολα περιοχή, κράτησε κοντά τις γραμμές του, προσπάθησε να έχει κυκλοφορία, όμως σε αυτά τα παιχνίδια που κρίνονται στη λεπτομέρεια, δεν μπορείς να «πετάς» στα σκουπίδια τις ευκαιρίες που σου δίνονται.
Για ακόμη μια φορά ο κόουτς των πειραιωτών κατέβασε την ομάδα με το γνωστό 3-5-2, ένα σύστημα που πια μοιάζει να είναι η ταυτότητα του Εθνικού και λειτούργησε ξανά πολύ καλά.
Στον άξονα, τα χαφ έτρεξαν ασταμάτητα, είχαν αλληλοκαλύψεις, έβγαλαν ένταση. Ο Αστέρας προσπάθησε να πάει το ματς στη δύναμη, να πιέσει, να το πάει στις επαφές, αλλά οι «κυανόλευκοι» απάντησαν και εκεί πολύ καλά.
Τα φτερά λειτούργησαν σωστά, βοήθησαν ανασταλτικά, κέρδισαν μονομαχίες. Η τριάδα στη μεσαία γραμμή έβγαλαν συνεργασίες αλλά το μόνο που έλειψε ήταν το σωστό τελείωμα. Και ο Γεμιστός και ο Ερέρα και ο Γροντής έτρεξαν, πάλεψαν, βοήθησαν, αλλά στις τελικές προσπάθειες δεν βρήκαν αυτό που χρειαζόταν.
Σίγουρα το τελικό 0-0 αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Ο Εθνικός μπορούσε να πάρει αυτό το παιχνίδι, γιατί το είχε φέρει εκεί που ήθελε. Από την άλλη όμως, βλέπεις μια ομάδα που παιχνίδι με παιχνίδι παρουσιάζεται πιο δεμένη.
Βεβαίως, ο δρόμος ακόμη είναι μακρύς και η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Ωστόσο, τα στοιχεία που βγάζει σιγά-σιγά δείχνουν ότι ο Εθνικός αποκτά χαρακτήρα και σταθερότητα, που θα τον βοηθήσουν στην πορεία του πρωταθλήματος.
👉 Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στον Ερέρα, ο οποίος για μένα έκανε από τα καλύτερα πρώτα ημίχρονα με τη φανέλα του Εθνικού. Τρομερή διάθεση, συνεχής κίνηση, βοήθεια στην επίθεση, μετά από καιρό έδειξε ότι είναι ένας παίκτης που μπορεί να δώσει πολλές λύσεις.
👌 Αξιοσημείωτη ήταν και η ηγετική εμφάνιση του Γροντή, που έδειξε χαρακτήρα. Παρά τα αρκετά σκληρά μαρκαρίσματα που δέχτηκε, ανταποκρίθηκε χωρίς να «μασησεί» και αν ήταν λίγο πιο εύστοχος, θα μπορούσε να είχε πετύχει και ένα γκολ.
💪 Ο Θέμης Πατουρίδης, μετά την επιστροφή από τον μακροχρόνιο τραυματισμό του, αγωνίστηκε περισσότερα λεπτά στη Βάρη, καθώς ο Νίκος Παντελής προσπαθεί να του δώσει σιγά σιγά αγωνιστικό ρυθμό. Πρόκειται για έναν παίκτη που μπορεί να βοηθήσει στο εύκολο γκολ.
👎 Ο διαιτητής του αγώνα δεν ήταν καλός στο κομμάτι του πειθαρχικού ελέγχου, αφήνοντας πολλές φάσεις του δυνατού παιχνιδιού του Αστέρα να περάσουν χωρίς κίτρινες κάρτες.
🙏 Περίπου 500 φίλοι του Εθνικού, παρά τις κακές καιρικές συνθήκες και τη βροχή, γέμισαν το γήπεδο της Βάρης και δημιούργησαν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα.
👉 Πρέπει να επιστρέψει και ο Σπύρος Γεωργούσης, ένας από τους ποδοσφαιριστές που χρειάζεται η ομάδα για το πάθος, την ποιότητα και τα γκολ του. Φυσικά πάντα υπό προϋποθέσεις, καθώς μπορεί να γίνει είτε ο πιο θετικός είτε ο πιο… αρνητικός παίκτης σε ένα παιχνίδι.
Β.Χ
