Αν κάτι θα θυμόμαστε για τις ευρωεκλογές του 2024 είναι σαφώς η επιβεβαίωση της αναμενόμενης ανόδου των κομμάτων της ακροδεξιάς και κυρίως τις πρωτιές πχ στη Γαλλία, και τον τρόπο με τον οποίο τα ποσοστά που έλαβαν ανακατεύουν επικίνδυνα την τράπουλα στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό.
Δεν υπάρχει όμως μόνο μια ανάγνωση των αποτελεσμάτων.
Για παράδειγμα το μήνυμα που εκπέμπουν παραδοσιακά, συστημικά κόμματα – που φέρουν βέβαια ευθύνες για την άνοδο της ακροδεξιάς- είναι σωστό: Ο κεντρώος χώρος άντεξε.
Ο μέχρι τώρα “μεγάλος συνασπισμός” δεξιάς, σοσιαλιστών, φιλελευθέρων, που παίζει τον βασικό ρόλο για όλους τους συμβιβασμούς στο Ευρωκοινοβούλιο, διατηρεί πλειοψηφία.
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είναι πρώτη δύναμη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 185 έδρες (αύξηση κατά εννέα 9), οι Σοσιαλιστές έρχονται δεύτεροι με 137 έδρες (χάνουν μόνο δύο). Βέβαια το Renew (Φιλελεύθεροι) υπέστη μεγάλη ήττα κερδίζοντας 89 έδρες (απώλεια 13). Οι δε Πράσινοι κέρδισαν 52 έδρες (χάνοντας 19). Οι Αριστερά κέρδισε 36 έδρες έναντι αντί 37 στην προηγούμενη Ευρωβουλή.
Μεγάλοι κερδισμένοι φυσικά είναι οι ακροδεξιοί: Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (Μελόνι) με 73 έδρες και ενισχυμένοι με τέσσερις έδρες και Ταυτότητα και Δημοκρατία (Λε Πεν) με 58 έδρες, κερδίζοντας επιπλέον εννέα.
Βέβαια παραμένουν χωρισμένοι σε δύο ευρωομάδες και με την χημεία Λε Πεν -Μελόνι να μην είναι και η καλύτερη, παρά το φλερτ της πρώτης με την δεύτερη.
Όσο οι δύο ευρωομάδες παραμένουν, αν και ενισχύεται και «εξαγνίζεται» στα μάτια κάποιων το προφίλ των ακροδεξιών, τόσο πιο εύκολα είναι τα πράγματα για το έργο του ΕΚ και γενικότερα όλων των θεσμών της ΕΕ. Ακόμη πιο εύκολα θα γίνονταν με μια στροφή της ιταλίδας πρωθυπουργού, Τζώρτζια Μελόνι προς το ΕΛΚ.
Αυτό όμως είναι μάλλον απίθανο τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Το χειρότερο σενάριο φυσικά θα ήταν μια σύμπραξη με την γαλλίδα Μαρίν Λε Πεν.
Θα πρέπει όμως σε κάθε περίπτωση να κάνουμε…υπομονή γιατί οι ευρωομάδες δεν έχουν λάβει την τελική τους μορφή.
Υπάρχει ένας κρίσιμος αριθμός 99 μη εγγεγραμμένοι σε κάποια ευρωομάδα που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πάντα στις ισορροπίες συστημικών και ακροδεξιών κομμάτων.
Για παράδειγμα, το κόμμα του Όρμπαν είναι ορφανό και με διαθέσιμες 10 έδρες που πολύ θα ήθελαν τόσο στο ΕΛΚ, από όπου έφυγε, όσο και οι δυο ευρωομάδες της ακροδεξιάς.
Εάν ενταχθεί σε μια από αυτές, τότε αθροιστικά η ακροδεξιά, εκτινάσσεται στις 141 έδρες (από 131), ξεπερνά τους Σοσιαλιστές που είναι δεύτεροι.
Newsroom, Κανάλι Ένα 90,4f, K.Π.
