«Αν σκεφτούμε πόσο γειτνιάζει ο πνεύμονας με την καρδιά καταλαβαίνουμε πόσο πολύ επηρεάζουν αυτά τα όργανα το ένα το άλλο. Είναι τόσο αλληλένδετα, που όταν ένας ασθενής έρχεται στα επείγοντα με μία παρόξυνση Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, πάρα πολύ συχνά έχει και πνευμονικό οίδημα. Πάρα πολύ συχνά κάμπτεται και η καρδιά του και έχει και τα δύο. Και το ένα επάγει το άλλο. Δηλαδή αν κάποιος έχει ΧΑΠ και πάθει παρόξυνση, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του η πιθανότητα να πάθει έμφραγμα ή εγκεφαλικό, διπλασιάζεται. Και αυτός ο κίνδυνος μένει για περίπου ένα μήνα».
Οι επισημάνσεις ανήκουν στον αναπληρωτή καθηγητή Πνευμονολογίας στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ Γιώργο Χειλά, ο οποίος σε συνέντευξη του στο Πρακτορείο Fm και στη δημοσιογράφο Τάνια Μαντουβάλου, μίλησε αναλυτικά για τις «επικίνδυνες σχέσεις» που έχουν οι πνεύμονες με την καρδιά και πως αυτές εκ των πραγμάτων έχουν οδηγήσει πνευμονολόγους και καρδιολόγους σε στενή συνεργασία.
Ένα στους δύο με ΧΑΠ έχει καρδιολογικό πρόβλημα
Μάλιστα ο καθηγητής έφερε το εξής παράδειγμα: «Είμαστε σε ένα πνευμονολογικό ιατρείο και έχουμε έναν ασθενή με ΧΑΠ. Ως γνωστόν η ΧΑΠ είναι ένα νόσημα, το οποίο οφείλεται κατά 90-95% στην καπνιστική συνήθεια. Εάν λοιπόν αυτόν τον άνθρωπο που κατά κανόνα είναι κοντά στα 60, ή και παραπάνω, τον ψάξουμε για άλλα νοσήματα, θα δούμε ότι σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων θα του βρούμε κάτι.
Από αυτό το κάτι που θα του βρούμε, η πιθανότητα να πάσχει το καρδιαγγειακό του σύστημα (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία στεφανιαία νόσο κλπ) είναι κοντά στο 40- 50%. Δηλαδή ένας στους δύο με ΧΑΠ έχει πρόβλημα και με την καρδιά του. Το εντυπωσιακό όμως, είναι και το ανάποδο. Αν πάμε στο απέναντι ιατρείο, που είναι το καρδιολογικό και συναντήσουμε έναν ασθενή που είναι κάποια χρόνια καπνιστής, αν τυχόν τον σπιρομετρήσουμε, έχουμε μία πιθανότητα 30-40% να βρούμε μία αδιάγνωστη ΧΑΠ. Άρα λοιπόν, το ένα όργανο επηρεάζει το άλλο και ο πνευμονολόγος μπορεί να βρει νοσήματα καρδιολογικά και να στείλει τον ασθενή στον καρδιολόγο και ο καρδιολόγος να βρει πνευμονολογικό νόσημα και να τον στείλει στον πνευμονολόγο».
Κοινές οδηγίες με τους καρδιολόγους για νοσήματα που τέμνονται
Υπάρχουν φάρμακα της μίας ειδικότητας που δεν συμβαδίζουν με φάρμακα της άλλης και κατά πόσον συνεργάζονται, ειδικά στα δημόσια νοσοκομεία, οι δύο ειδικότητες, ερωτάται ο καθηγητής:
«Την τελευταία δεκαετία υπήρχε ένας φόβος ότι κάποια φάρμακα που δίνουμε εμείς, μπορεί να επηρεάσουν την καρδιακή λειτουργία, ή το ανάποδο. Δηλαδή, φάρμακα που δίνουν οι καρδιολόγοι, μήπως επηρεάσουν το αναπνευστικό σύστημα. Ευτυχώς, με ανταλλαγή απόψεων και συνεργασία γίνεται διαχείριση. Και η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια όλες οι ιατρικές ειδικότητες έχουμε εμπεδώσει ότι πρέπει να συνεργαζόμαστε.
Ειδικότερα, εμείς οι πνευμονολόγοι συνεργαζόμαστε σε όλα τα επίπεδα στενά με τους καρδιολόγους και αυτό φαίνεται πλέον και στα νοσοκομεία μας. Είναι μια κουλτούρα που καλλιεργείται και εμπεδώνεται ιδιαιτέρως δε την τελευταία δεκαετία. Και ακόμα περισσότερο μετά την πανδημία, που ήταν μία τριετία στην οποία εμείς οι πνευμονολόγοι είδαμε όσα περιστατικά θα δούμε τα επόμενα 20 χρόνια, ειδικά στα πρώτα δύο κύματα. Ως εκ τούτου, εκτιμώ ότι σύντομα με τους καρδιολόγους θα έχουμε κοινή ενημερωτική καμπάνια και νομίζω κάποια στιγμή θα καταφέρουμε να έχουμε για τα νοσήματα που τέμνονται, κάποιες κοινές οδηγίες».
