Περίπου 15.300 άνθρωποι υποβλήθηκαν σε υποβοηθούμενο θάνατο πέρυσι, αντιπροσωπεύοντας το 4,7% των θανάτων στη χώρα. Οι νομοθέτες του Καναδά επιδιώκουν επί του παρόντος να επεκτείνουν την πρόσβαση στην ευθανασία για να καλύπτουν άτομα με ψυχικές ασθένειες έως το 2027.
Ο Καναδάς είναι μεταξύ των λίγων χωρών που έχουν θεσπίσει νόμους για υποβοηθούμενους θανάτους την τελευταία δεκαετία. Άλλα περιλαμβάνουν την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισπανία, την Αυστρία.
Τα στοιχεία που δημοσίευσε την Τετάρτη η Health Canada δείχνουν ότι το ποσοστό υποβοηθούμενου θανάτου στον Καναδά αυξήθηκε κατά σχεδόν 16% το 2023. Αυτός ο αριθμός είναι μια απότομη πτώση από τη μέση αύξηση 31% τα προηγούμενα χρόνια. Η έκθεση προειδοποίησε ότι είναι πολύ νωρίς για να προσδιοριστεί τι προκάλεσε τη μείωση του ποσοστού.
Σχεδόν όλοι όσοι ζήτησαν υποβοηθούμενο θάνατο – περίπου το 96% – είχαν προβλέψιμο φυσικό θάνατο. Στο υπόλοιπο 4% χορηγήθηκε ευθανασία λόγω μακροχρόνιας χρόνιας ασθένειας και όπου δεν επρόκειτο να συμβεί φυσικός θάνατος.
Η μέση ηλικία όσων αναζητούσαν υποβοηθούμενο θάνατο ήταν περίπου 77 ετών, με τον καρκίνο να είναι η πιο συχνή υποκείμενη ιατρική κατάσταση. Για πρώτη φορά, η έκθεση εμβαθύνει στα φυλετικά και εθνοτικά δεδομένα όσων πέθαναν από ευθανασία. Περίπου το 96% των παραληπτών ταυτοποιήθηκαν ως λευκοί, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν περίπου το 70% του πληθυσμού του Καναδά. Δεν είναι σαφές τι προκάλεσε αυτή την ανισότητα. Η δεύτερη πιο αναφερόμενη εθνοτική ομάδα ήταν οι Ανατολικοί Ασιάτες (1,8%), οι οποίοι αντιπροσωπεύουν περίπου το 5,7% των Καναδών.
Οι υποβοηθούμενοι θάνατοι συνέχισαν να έχουν το υψηλότερο ποσοστό χρήσης στο Κεμπέκ, το οποίο αντιπροσώπευε σχεδόν το 37% όλων των θανάτων από ευθανασία, παρά το γεγονός ότι η επαρχία κατέχει μόλις το 22% του πληθυσμού του Καναδά. Η κυβέρνηση του Κεμπέκ ξεκίνησε μια μελέτη νωρίτερα φέτος για να εξετάσει γιατί το ποσοστό ευθανασίας της ήταν τόσο υψηλό.
Το δικαίωμα στον υποβοηθούμενο θάνατο και τα κριτήρια επιλεξιμότητας
Ενώ ο αριθμός των υποβοηθούμενων θανάτων στον Καναδά αυξάνεται, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω από την Ολλανδία, όπου η ευθανασία αντιπροσώπευε περίπου το 5% των συνολικών θανάτων πέρυσι.
Οι βουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισαν στα τέλη του περασμένου μήνα για να περάσουν ένα παρόμοιο νομοσχέδιο που δίνει στους ενήλικες που πάσχουν από τελική ασθένεια στην Αγγλία και την Ουαλία το δικαίωμα να έχουν υποβοηθούμενο θάνατο, αν και θα αντιμετωπίσει μήνες περαιτέρω ελέγχου προτού γίνει νόμος. Καθώς οι Βρετανοί βουλευτές συζητούσαν τη νομοθεσία, ο Καναδάς αναφέρθηκε από ορισμένους ως προειδοποιητικό παραμύθι λόγω της αντιληπτής έλλειψης διασφαλίσεων.
Όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς αρχικά νομιμοποίησε τον υποβοηθούμενο θάνατο μόνο για εκείνους των οποίων ο θάνατος ήταν «εύλογα προβλέψιμος». Ωστόσο, ο Καναδάς επέκτεινε την πρόσβαση το 2021 σε άτομα που μπορεί να μην έχουν οριστική διάγνωση, αλλά θέλουν να τερματίσουν τη ζωή τους λόγω μιας χρόνιας, εξουθενωτικής πάθησης. Είχε οριστεί να διευρύνει την πρόσβαση για άλλη μια φορά σε άτομα με ψυχικές ασθένειες νωρίτερα φέτος. Αλλά αυτό καθυστέρησε για δεύτερη φορά αφού εκφράστηκαν ανησυχίες από τις επαρχίες του Καναδά, οι οποίες επιβλέπουν την παροχή υγειονομικής περίθαλψης, σχετικά με το εάν το σύστημα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια τέτοια επέκταση.
Την Τετάρτη, η Health Canada υπερασπίστηκε τη διαδικασία, λέγοντας ότι ο ποινικός κώδικας ορίζει «αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας».
Αλλά η Cardus, μια χριστιανική δεξαμενή σκέψης, είπε ότι τα τελευταία στοιχεία ήταν «ανησυχητικά» και έδειξαν ότι ο Καναδάς έχει ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα προγράμματα ευθανασίας στον κόσμο.
Μια έκθεση που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο από το Οντάριο – την πολυπληθέστερη επαρχία του Καναδά – έχει από τότε ρίξει λίγο φως σε αμφιλεγόμενες περιπτώσεις όπου χορηγήθηκε βοήθεια σε ανθρώπους να πεθάνουν όταν δεν πλησίαζαν τον φυσικό τους θάνατο.
Ένα παράδειγμα περιελάμβανε μια γυναίκα στα 50 της με ιστορικό κατάθλιψης και σκέψεις αυτοκτονίας που είχε σοβαρή ευαισθησία στα χημικά. Το αίτημά της για ευθανασία έγινε δεκτό αφού δεν κατάφερε να εξασφαλίσει στέγη που θα μπορούσε να καλύψει τις ιατρικές της ανάγκες. Μια άλλη περίπτωση έγινε πρωτοσέλιδο τους τελευταίους μήνες μιας ασθενής με καρκίνο στη Νέα Σκωτία, η οποία είπε ότι ρωτήθηκε αν γνώριζε τον υποβοηθούμενο θάνατο ως επιλογή δύο φορές καθώς υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση μαστεκτομής. Η ερώτηση «προέκυψε σε εντελώς ακατάλληλα σημεία», είπε στην National Post.
Τα καναδικά ειδησεογραφικά πρακτορεία έχουν επίσης αναφέρει περιπτώσεις όπου άτομα με αναπηρία σκέφτηκαν να πεθάνουν με υποβοήθηση λόγω έλλειψης στέγης ή επιδομάτων αναπηρίας.
