Home

ΡΟΗ  ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Elvis Presley – Ο βασιλιάς στον θρόνο του

0 σχόλια ΜΟΥΣΙΚΗ

του Δημήτρη Αντωνόπουλου

Δεν ξέρω αν υπάρχει στ” αλήθεια μεγαλύτερη καταξίωση.

Είμαστε στο 2022, λίγο πριν το 23 πια, με σχεδόν το ένα τέταρτο του νέου αιώνα να έχει κυλήσει μέσα από απίθανες αλλαγές και προκλήσεις, κι όμως, ο βασιλιάς είναι πάντα στον θρόνο του, εδώ μαζί μας.

Ο ένας και μοναδικός βασιλιάς του Rock & Roll.

O Elvis.

Να και η σχετική απόδειξη για αυτό, η είδηση:

»Χάρη στην τεράστια επιτυχία της ταινίας Elvis του 2022, της μουσικής βιογραφίας του σκηνοθέτη Baz Luhrmann, ο Elvis Presley είναι πιο δημοφιλής από ότι ήταν εδώ και δεκαετίες.

Η RCA/Legacy Recordings, το τμήμα καταλόγων της Sony Music Entertainment, θα κυκλοφορήσει ένα box set Elvis On Tour, μια νέα συλλογή για την 50ή επέτειο της μνημειώδους συναυλιακής περιοδείας του Βασιλιά το 1972, με πλούσιο και ακυκλοφόρητο υλικό από live και στούντιο.

Η συλλογή θα είναι διαθέσιμη ψηφιακά στις 2 Δεκεμβρίου, ενώ η φυσική έκδοση του box set στις 27 Ιανουαρίου 2023.

Η παραγωγή του box set Elvis On Tour έγινε από τον Ernst Mikael Jørgensen και η μίξη από τον βραβευμένο με Grammy παραγωγό Matt Ross-Spang.

Περιλαμβάνει 145 κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων 91 κομματιών που δεν έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν.»

Και υπάρχει και συνέχεια.

Ακόμη μια είδηση για τον Presley:

»H σύζυγός του Elvis, Priscilla Presley, έκλεισε μια συμφωνία για να αφηγηθεί την ιστορία του από τη δική της οπτική γωνία.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της DailyMail, η 77χρονη θα κερδίσει ένα εκατ. δολάρια από το εν λόγω εγχείρημα.

Η ταινία της θα βασίζεται στα απομνημονεύματά της «Elvis And Me», που κυκλοφόρησαν το 1985 και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έγιναν best-seller.

Την σκηνοθεσία καθώς και το σενάριο του φιλμ υπογράφει η Sofia Coppola.

Aς αφήσουμε στην άκρη το προφανές, το οικονομικό δηλαδή.

Ασφαλώς και πρόκειται για τεράστια μπίζνα με απίστευτο (λογικά) κέρδος.

Σε μία εποχή όμως με το χρήμα στο επίκεντρο όσο ποτέ, με τον ηθικό σχετικισμό να έχει επικρατήσει σε κάθε επίπεδο, ενώ παράλληλα η αποδόμηση των εννοιών κατά το δοκούν τσακίζει κόκαλα, θα ήταν αστείο να σταθεί κάποιος σε αυτό χάνοντας έτσι την ουσία τελικά.

Αν ο Chuck Berry ήταν (και ήταν βέβαια)  ο εφευρέτης του Rock & Roll, ο Elvis Presley υπήρξε ουσιαστικά, ο ίδιος ο μεσσίας της συγκεκριμένης μουσικής ταυτότητας.

Ήταν η ίδια η ταυτότητα πιο σωστά, μιας ολόκληρης κουλτούρας, το απόλυτο φαινόμενο που ήρθε και σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του.

Δεν υπάρχουν στ” αλήθεια λόγια για να περιγράψει κάποιος τον μύθο του Elvis, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί στις κουβέντες μας γύρω από την διαδρομή του βασιλιά.

Αυτό που όμως σίγουρα εντυπωσιάζει και τον πιο ανυποψίαστο, είναι το πόσο δημοφιλής και επιδραστικός παραμένει, σε μία περίοδο που τα πάντα μοιάζουν (και είναι) εντελώς διαφορετικά από τις δοξασμένες μέρες του Rock & Roll.

Σαν να ξεπρόβαλε δηλαδή μόλις από τη γωνία, με εκείνο το χαμόγελο που αιχμαλώτιζε τους πάντες στο λεπτό, μαζί με τη χάρη και την αποφασιστικότητα ενός αιλουροειδούς που απαιτεί την απόλυτη προσοχή σου.

Ο μαγνητισμός του Presley, υπήρξε μοναδικός.

Το ότι εξακολουθεί να κερδίζει τις νεότερες γενιές όμως με την ίδια ευκολία, μοιάζει στα μάτια του κάθε καλοπροαίρετου παρατηρητή σαν η απόλυτη καταξίωση του απόλυτου μύθου της ροκ.

Του βασιλιά που παραμένει πάντα εδώ.

Η καλύτερη διαδρομή για να ανακαλύψει κάποιος τα κρυφά μονοπάτια της πορείας του, πίσω από τα φώτα, βρίσκεται πάντα μέσα στο περίφημο άλμπουμ τον καταπληκτικών Residents »The King and I» του 1989.

Αυτό που έχουν καταφέρει αυτοί οι απίθανοι τύποι, μοναδικοί σίγουρα στην ιστορία του Rock & Roll, είναι το να μπορέσουν να τραβήξουν τελικά την κουρτίνα, να αποκαλύψουν δηλαδή έτσι ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα από τον ψυχισμό του Presley σε μία φοβερή ερμηνεία της διαδρομής του, δίχως όμως να παραβιάσουν την ίδια στιγμή κάτι από την ιερότητα της μαγείας του.

Αφήνοντας δηλαδή, τα συστατικά της μυστικής συνταγής στην ησυχία τους.

Αυτά, δεν παίρνουν ερμηνεία άλλωστε.

Το λες και τέχνη.

Γιατί αυτό είναι η ματιά των Residents.

Δεν εκβιάζουν το συναίσθημα, δεν χρησιμοποιούν κλισέ, δεν κολακεύουν τον ακροατή, όπως ούτε και τον ίδιο τον Elvis άλλωστε.

Διηγούνται μία ιστορία, όπως ακριβώς ταιριάζει σε έναν βασιλιά.

Σχετικά Αρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ετικέτες:,