Δραματικές και επικίνδυνες παραβιάσεις του πρωτοκόλλου ασφαλείας στους σταθμούς της Γραμμής 3 της Αττικό Μετρό
To Μετρό κατευθυνόταν με εκατοντάδες επιβάτες προς Πειραιά το βράδυ της Πέμπτης 17 Νοεμβρίου. Στον σταθμό Ελαιώνα σταματάει για ένα δεκάλεπτο. Η ανακοίνωση λέει «μικρή καθυστέρηση». Στον σταθμό Αγία Βαρβάρα άλλο ένα δεκάλεπτο. Πάλι «μικρή καθυστέρηση». Στον σταθμό Μανιάτικα το μεγάφωνο καλεί τους επιβάτες να κατέβουν από τον συρμό, να ανέβουν την τεράστια σκάλα και να περάσουν στην αποβάθρα της αντίθετης κατεύθυνσης για να πάνε στον Πειραιά και στο Δημοτικό Θέατρο. Οι κυλιόμενες λειτουργούν στην αντίθετη φορά από την κίνηση των επιβατών. Οι ηλεκτρονικές πινακίδες έχουν χαλάσει και δεν δείχνουν ούτε χρόνους, ούτε προορισμούς. Είναι καθαρό -χωρίς να ανακοινώνεται- ότι υπάρχει κάποια σοβαρή βλάβη ανάμεσα Μανιάτικα-Δημοτικό Θέατρο. Το πλήθος ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες τρέχοντας και περιμένει. Σε δέκα λεπτά νέα ανακοίνωση για να μετακινηθεί ο κόσμος πίσω στην άλλη αποβάθρα. Αυτό το μαρτύριο συνεχίζεται άλλες δύο φορές με αλλόφρονες επιβάτες οι οποίοι φωνάζουν και διαμαρτύρονται τρέχοντας από τη μία πλευρά στην άλλη. Στην τελευταία αυτή φάση του θρίλερ αρχίζει να χτυπάει δαιμονισμένα και ο συναγερμός στα τούνελ με τον κόκκινο προβολέα δίπλα στις κυλιόμενες σκάλες του να αναβοσβήνει. Εκείνη τη στιγμή ο κόσμος θα έπρεπε να εγκαταλείψει τον σταθμό. Καμία ανακοίνωση, κανένας υπεύθυνος να δώσει οδηγίες. Έξαλλοι επιβάτες πηγαίνουν στο γυάλινο κουβούκλιο με τον υπεύθυνο του σταθμού. Δεν υπάρχει ψυχή. Τα γραφεία του σταθμού κλειστά και σκοτεινά. Ο σταθμός Μανιάτικα είναι εκτός ελέγχου. Στις 9.30, μετά από 45 λεπτά ταινίας τρόμου εμφανίζεται ένας συρμός προς Δημοτικό Θέατρο ενώ τότε εμφανίζεται και ένας κάθιδρος έντρομος σταθμάρχης που εξηγεί ότι είναι μόνος του σε όλο το συγκρότημα του σταθμού. Στον μεγάλο τερματικό σταθμό του Δημοτικού Θεάτρου, επίσης στο σταθμαρχείο βρίσκεται μόνο ένας υπάλληλος. Στις ερωτήσεις των επιβατών η απάντηση είναι ότι οι σταθμοί λειτουργούν με έναν (!!!) μόνο υπάλληλο υπεύθυνο για τα τρένα, για τις σκάλες, τις εισόδους. Αυτός σε περίπτωση κινδύνου ή ατυχήματος θα πρέπει να δώσει τις πρώτες βοήθειες ή να κάνει τον πυροσβέστη. Αν του συμβεί κάτι, ο σταθμός καταρρέει με εκατοντάδες ανθρώπους στα τούνελ.
Γνωρίζαμε ότι το πανηγύρι των εγκαινίων του Μετρό Πειραιά έγινε χωρίς συρμούς με αποτέλεσμα τη δυσλειτουργία της γραμμής, τα αραιά δρομολόγια, τον συνωστισμό τις καθυστερήσεις. Δεν γνωρίζαμε ότι η επικίνδυνη αυτή πολιτική διοίκηση ξεκίνησε τη λειτουργία του Μετρό χωρίς να προσλάβει το απαραίτητο πρόσθετο προσωπικό για τους νέους σταθμούς, για τους επιπλέον 130.000 επιβάτες. Η λειτουργία των τριών σταθμών του Πειραιά με έναν σταθμάρχη μόνο του στη βραδινή βάρδια είναι απαράδεκτη. Οι σταθμοί χθες βράδυ έπρεπε να κλείσουν κατά τη διάρκεια της βλάβης προκειμένου να προστατευθεί ο κόσμος. Όμως, τότε θα αποκαλυπτόταν η γύμνια του συστήματος που εγκαινιάστηκε από την κυβέρνηση χωρίς να είναι σε θέση να λειτουργήσει -χωρίς συρμούς, χωρίς προσωπικό, χωρίς την τήρηση του βασικού πρωτοκόλλου ασφαλείας. Η Αττικό Μετρό προτίμησε να τους κρατήσει ανοικτούς για να αποφύγει τη δυσφήμηση, βάζοντας σε κίνδυνο τους επιβάτες των επάλληλων δρομολογίων προς Πειραιά και προς αεροδρόμιο.
Ιδιαίτερα ανήσυχοι, με δεκάδες καταγγελίες στη διάθεση μας από τη χθεσινή κατάσταση, καλούμε τους δημάρχους Πειραιά και Νίκαιας-Ρέντη, τους βουλευτές της Α’ και Β’ Πειραιά να απαιτήσουν επειγόντως άμεση ενημέρωση και απαντήσεις για το αδιανόητο επιχειρησιακό κενό λειτουργίας, για την πλήρη παραβίαση των πρωτοκόλλων ασφαλείας της Γραμμής 3 στους πειραιώτικους σταθμούς τις βραδινές ώρες. Να διεκδικήσουν την άμεση στελέχωσή τους με έμπειρο προσωπικό και να ζητήσουν ευθύνες για την τραγική διαχείριση της βλάβης το βράδυ 17 Νοεμβρίου από τις 8.45 μ.μ. έως τις 9.30 μ.μ. στο Μετρό προς Πειραιά. Καλούμε τους εργαζόμενους της «Αττικό Μετρό» να πράξουν το αυτονόητο, να αρνηθούν τη συμμετοχή σε μία λειτουργία υψηλού ρίσκου για ανθρώπινες ζωές, γνωρίζοντας μάλιστα ότι τα πολιτικά αφεντικά τους θα στείλουν εκείνους στα δικαστήρια αν συμβεί οτιδήποτε κακό.
