Μετά την φωτιά στα καζάνια στο Πέραμα να θυμηθούμε:
- Οι επιπτώσεις και ο κίνδυνος δεν περιορίζεται μόνο στον Δήμο και τους κατοίκους του Περάματος αλλά στην ευρύτερη περιοχή.
- Το παράκτιο μέτωπο από τον Πειραιά ως το Πέραμα αποτυπώνεται ανάγλυφα η εξέλιξη ενός μοντέλου ανάπτυξης που κυριάρχησε ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά, από την δεκαετία του 1930 ως τις μέρες μας. Η ευρύτερη περιοχή αντιμετωπίστηκε ως ο χώρος εκείνος που χωρίς σχέδιο, χωρίς μέριμνα, χωρίς κανόνες, υποδέχθηκε κάθε είδος βαριάς όχλησης και επικίνδυνες βιομηχανικές δραστηριότητες. Η περιοχή αποτέλεσε τον τόπο που μικρά και μεγάλα συμφέροντα συναντήθηκαν με την μικροπολιτική και γέννησαν τέρατα.
- Σήμερα το ζήτημα μετά τη φωτιά ανάμεσα στα 130 καζάνια, επανέρχεται και στην πραγματικότητα θέτει το ερώτημα πώς μπορούν να συναθροίζονται τόσες επικίνδυνες δραστηριότητες μαζί με την κατοικία, με σχολεία, με αθλητικούς χώρους, σε απόσταση αναπνοής χωρίς σχέδιο και υποδομές.
- Στον ισχυρισμό από την πλευρά του κράτους και των επιχειρήσεων ότι έχουν προβλεφθεί όλοι οι περιβαλλοντικοί κανόνες, η απάντησή μας είναι ότι η τεχνική και οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε αρκετές περιπτώσεις έρχονται απλά να συμπληρώσουν ένα μανδύα επιστημονικής ουδετερότητας και αξιοπιστίας των πολιτικών επιλογών.
- Εδώ που βρισκόμαστε σήμερα το ερώτημα είναι, πώς μπορούμε να υπερβούμε παγιωμένες πρακτικές που αφορούν τη μερικότητα είτε δημοτικών αρχών, είτε πολιτικών φορέων και να αναζητήσουμε την συλλογικότητα που συζητά, σχεδιάζει, διεκδικεί και προγραμματίζει με βάση τη μεγάλη εικόνα.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ & ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/1.
